Γευστικές διαδρομές στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Στην πλατεία Κλαυθμώνος, αντί της πλατείας Συντάγματος, όπως είχε αρχικά ανακοινωθεί, θα πραγματοποιηθεί, σήμερα Δευτέρα και αύριο Τρίτη από τις 9 το πρωί έως τις 8 το βράδυ, η εκδήλωση Ελληνικές Γευστικές Διαδρομές, λόγω της κατάληψης της Πλατείας Συντάγματος από ομάδα διαμαρτυρόμενων «Αγανακτισμένων» πολιτών.

Την εκδήλωση διοργανώνουν η ΕΣΤΙΑ - ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ, αστική μη κερδοσκοπική εταιρία και το ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ - ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΜΕ Ο,ΤΙ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ, σε μια προσπάθεια να γνωρίσουν οι καταναλωτές τα ελληνικά προϊόντα και να ενισχυθεί η ελληνική επιχειρηματικότητα. Συμμετέχουν δεκάδες επιχειρήσεις με ελληνικά προϊόντα διατροφής (ελαιόλαδο, κρασί, γαλακτοκομικά, μαστίχα, κρόκος, αυγοτάραχο, λαχανικά, προϊόντα επεξεργασίας κρέατος, κ.λπ.), από όλη την Ελλάδα.

Οι επιχειρήσεις θα παρουσιάσουν στο ευρύ κοινό τα προϊόντα τους. Κατά τη διάρκεια του διημέρου θα πραγματοποιηθεί σειρά επιμέρους εκδηλώσεων από τη Λέσχη Αρχιμαγείρων Ελλάδας, όπως η παρασκευή μιας τεράστιας ελληνικής σαλάτας από 100 περίπου σεφ της Λέσχης Αρχιμαγείρων (Chef’s Club of Greece), η οποία στη συνέχεια θα διανεμηθεί στους επισκέπτες της έκθεσης, αλλά και σε Ιδρύματα.

Μαστίχα Χίου.

Του ΘΟΔΩΡΗ ΠΥΛΙΩΤΗ

Μοναδικό φυσικό προϊόν με θεραπευτικές ιδιότητες είναι η μαστίχα Χίου. Από την αρχαιότητα υπάρχουν αναφορές σε κείμενα ιατρών όπως ο Διοσκουρίδης και ο Γαληνός, για ανακούφιση συμπτωμάτων του πεπτικού συστήματος μετά από θεραπεία με μαστίχα. Οι αναφορές αυτές συνεχίζονται στους επόμενους αιώνες από τους Αραβες γιατρούς και φιλοσόφους, καθώς και από περιηγητές που επισκέφθηκαν τη Χίο κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Στη σύγχρονη μονάδα παραγωγής μπορούν να παραχθούν έως και 20.000 κάψουλες ανά ώραΤα τελευταία χρόνια η Ενωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου (ΕΜΧ) έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μελέτες που αφορούν τη χρήση μαστίχας ως θεραπευτικού μέσου. Επιστημονικές προσεγγίσεις επιβεβαίωσαν τους ισχυρισμούς σχετικά με τις θεραπευτικές ιδιότητες στο πεπτικό σύστημα. Από τη δεκαετία του '90 έγιναν μελέτες για τη δράση της μαστίχας στο ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, όπου έχουμε σημαντικά αποτελέσματα, και στη συνέχεια για την αντιμετώπιση προβλημάτων δυσπεψίας όπως και για τη νόσο του Crohn.

Ετσι, εδώ και 4 χρόνια, η έρευνα επικεντρώνεται, τόσο σε επίπεδο εργαστηρίου όσο και στον οικονομικό τομέα, στον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε η μαστίχα να κυκλοφορεί με τη μορφή κάψουλας ως συμπλήρωμα διατροφής.

Στις 7 Δεκεμβρίου του περασμένου έτους η ΕΜΧ εξασφάλισε την ειδική άδεια από τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων για δυνατότητα παραγωγής προϊόντων ειδικής διατροφής με τη μορφή «μαστίχα Χίου σε κάψουλα».

«Ανοίγει ένας καινούργιος δρόμος για τη μαστίχα. Ενα καινούργιο πεδίο που έχει εν δυνάμει πελάτες όλους αυτούς που έχουν ένα πρόβλημα υγείας και θέλουν να δουν μια βελτίωση», μας τόνισε ο πρόεδρος της Ενωσης, Κώστας Γανιάρης.

«Είναι σημαντικό ότι όλες οι κλινικές μελέτες τα τρία τελευταία χρόνια έχουν γίνει με τη χρήση της συγκεκριμένη κάψουλας, η οποία είναι φυσική μαστίχα Χίου, ενώ το εξωτερικό κάλυμμα είναι φυτικής προέλευσης. Ενα, δηλαδή, καθαρά φυτικό σκεύασμα», μας λέει ο υπεύθυνος παραγωγής, γεωπόνος Ηλίας Σμυρνιούδης.

«Σαν ιδέα υπήρχε από το 2007, αλλά στην ουσία ξεκίνησε πριν από περίπου 14 μήνες όταν δημιουργήθηκαν οι νέοι χώροι του εργοστασίου της Ενωσης Μαστιχοπαραγωγών. Μετά την αδειοδότηση από τον ΕΟΦ, το αμέσως επόμενο στάδιο είναι η παραγωγή και παρουσίαση του προϊόντος», τονίζει ο χημικός Γιάννης Μπενοβίας, προϊστάμενος του εργοστασίου τσίχλας.

Ρωτούμε τους δύο νέους επιστήμονες που εργάζονται για λογαριασμό της ΕΜΧ ποιο ήταν το κύριο κίνητρο για την παραγωγή της κάψουλας μαστίχας.

«Ο καταναλωτής που ξέρει τις ιδιότητες της μαστίχας και τη χρησιμοποιεί για στομαχικές διαταραχές αλλά και για διάφορες άλλες παθήσεις ήθελε να έχει τη μαστίχα σε μια μορφή που θα ήταν εύκολη στην κατάποση. Αντί να έχει δηλαδή τη σκόνη που δεν διαλύεται στο νερό, είναι δύσκολη στην κατάποση και μένει σαν ουσία στο στόμα, προχωρήσαμε στην παραγωγή κάψουλας που εύκολα μπορεί να την πάρει ο καταναλωτής.

Εκτός αυτού, σκοπός μας είναι η μαστίχα, από ένα ακριβό μεν αλλά μπαχαρικό, να περάσει σε μια άλλη χρήση που είναι καθαρά η συμβολή της στην ανθρώπινη υγεία. Και να ανοίξουν καινούργιες αγορές, ιδιαίτερα στον δυτικό κόσμο», τονίζει ο κ. Σμυρνιούδης.

Μέσω της ένταξης στον αναπτυξιακό νόμο, η Ενωση Μαστιχοπαραγωγών έχει εφοδιαστεί με τα κατάλληλα μηχανήματα. Λόγω των ιδιαίτερων δυσκολιών που παρουσιάζει η μαστίχα (κολλά πολύ εύκολα) χρειάστηκαν αρκετές δοκιμές έτσι ώστε να γίνουν οι απαραίτητες ρυθμίσεις. Σύμφωνα με το τμήμα marketing, η κάψουλα θα είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει στα τέλη Φεβρουαρίου - αρχές Μαρτίου.

Η παραγωγή μπορεί να φτάνει περίπου στις 20.000 κάψουλες ανά ώρα. Κατ' αρχάς θα κυκλοφορεί σε πλαστικά μπουκαλάκια των 90 τεμαχίων για μια θεραπεία ενός μήνα. Θα κυκλοφορεί σε φαρμακεία και στα καταστήματα μαστίχας, αποτελώντας ένα προϊόν για ειδικούς διατροφικούς σκοπούς. Στην ερώτησή μας αν υπάρχουν παρενέργειες, ο κ. Μπενοβίας είναι κατηγορηματικός ότι σε καμιά κλινική μελέτη δεν έχει διαπιστωθεί κάτι τέτοιο.

«Ολες οι κλινικές μελέτες τα τελευταία 3 χρόνια, και έχουν γίνει 4-5, με δοσολογία τουλάχιστον 2-3 γραμμάρια τη μέρα, δεν έχουν δείξει καμία παρενέργεια. Αντίθετα, όλες έχουν δείξει θετικά αποτελέσματα, ότι δηλαδή η μαστίχα συμβάλλει στην υγιεινή του πεπτικού και εντερικού συστήματος», σημειώνει.

Χαμογελώντας ο Ηλίας Σμυρνιούδης σχολιάζει: «Δεν θέλουμε να πούμε ότι η μαστίχα είναι «διά πάσαν νόσον», αλλά αυτή την περίοδο περιμένουμε τα αποτελέσματα από ερευνητικό ίδρυμα της Σουηδίας σχετικά με τα ποσοστά εκρίζωσης του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού. Επίσης, σε συνεργασία με το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο εξετάζεται ο μηχανισμός δράσης της μαστίχας σε σχέση με τη νόσο Crohn. Αλλά και πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο ασχολούνται πειραματικά με τη μαστίχα, όπως στην Κίνα, σε θέματα καταπολέμησης καρκινικών κυττάρων αλλά και σε έρευνες για τη χρήση της μαστίχας σε άτομα με διαβήτη. Μάλιστα, αναμένεται να έχουμε ανακοινώσεις και στο προσεχές συνέδριο για το διαβήτη που θα γίνει μέσα στο χρόνο».

Η μαστίχα χρησιμοποιήθηκε και σε κλινική μελέτη στο Νοσοκομείο της Χίου σε προβλήματα του ανώτερου πεπτικού. Συγκεκριμένα, εξετάστηκε η επίδραση της μαστίχας σε ασθενείς με δυσπεπτικά ενοχλήματα.

«Τα αποτελέσματα υπήρξαν εντυπωσιακά. Το 75% των ασθενών που έλαβαν μαστίχα είχαν σημαντική ύφεση των συμπτωμάτων, ενώ μόνο 41% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο είχαν ύφεση των συμπτωμάτων. Βρέθηκε ότι συμπτώματα όπως ο πόνος στο στομάχι, ο οπισθοστερνικός καύσος και οι ερυγές βελτιώθηκαν σημαντικά», σημειώνει στο σχετικό σημείωμά του προς την ΕΜΧ ο δρ γαστρεντερολόγος Κωνσταντίνος Ντάμπος, όταν έκανε τη σχετική μελέτη υπηρετώντας στο Σκυλίτσειο Νομαρχιακό Νοσοκομείο Χίου (σήμερα υπηρετεί στο Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων). Μάλιστα ο ίδιος τονίζει ότι «η χρήση της μαστίχας στη δυσπεψία μπορεί να αποτελέσει ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας των δυσπεπτικών ενοχλημάτων τον 21ο αιώνα» και η κάψουλα αποτελεί το καλύτερο υλικό για αυτή την προσπάθεια! *

Ελληνικό Ελαιόλαδο

1.  Ελλάδα είναι η κορυφαία εξαγωγός χώρα extra παρθένου ελαιόλαδου ανά τον κόσμο κι αυτό επιβεβαιώνει την βαρύτητα και την αξία που αποδίδουν οι Έλληνες στην ποιότητα της παραγωγής τους.
2. Η Ελιά & το Ελαιόλαδο στην ιστορία, την παράδοση και την καθημερινότητα των Ελλήνων
3. Η ιδιαίτεροι δεσμοί της Ελιάς με την Ελληνική γη & τους ανθρώπους της...
4. Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που καλλιέργησαν συστηματικά το δένδρο της ελιάς για τα πολύτιμα προϊόντα του και εξερεύνησαν σε βάθος τις ιδιότητες των καρπών του. Όπως μαρτυρά η εύρεση φυτικών απολιθωμάτων φύλλων ηλικίας 50.000 - 60.000 χρόνων στα ηφαιστειογενή πετρώματα της Σαντορίνης, η ελιά ήταν ανέκαθεν στοιχείο της χώρας. Οι κάτοικοι της Μινωικής Κρήτης ήταν οι πρώτοι που συστηματικά καλλιέργησαν και επεξεργάστηκαν την ελιά και διέδωσαν τις πρακτικές τους μέσω του εμπορίου και της επικοινωνίας τους σε άλλους λαούς. Ήδη από την περίοδο της εποχής του Λίθου και του Χαλκού, περίπου το 2000 με 3500 π.Χ. οι Μινωίτες γνώριζαν και εκμεταλλεύτηκαν σε όλο τους το εύρος τις δυνατότητες που τους προσέφερε το δέντρο της ελιάς. Είτε ως τροφή, ξυλεία, καύσιμη ή φωτιστική ύλη, είτε σαν φάρμακο, καλλυντικό, θρησκευτική προσφορά ή εργαλείο μυστικιστικών τελετουργιών η ελιά είχε κεντρικό ρόλο στην οικονομία και στις πρακτικές συνήθειες των κατοίκων του νησιού.
5. Κατά την Ελληνική μυθολογία η ελιά μεταφέρθηκε στην κεντρική Ελλάδα με πρωτοβουλία του Κέκροπα, γιου της Μητέρας Γης και μυθικού ιδρυτή της πρώτης πόλης των Αθηνών. Σύμφωνα με τα συγγράμματα του Έλληνα περιηγητή και γεωγράφου Παυσανία, η δεύτερη ήμερη ελιά φυτεύτηκε στην περίφημη Ακαδημία του Πλάτωνα, του δασκάλου που επηρέασε τη φιλοσοφία του σύγχρονου Ευρωπαϊκού πολιτισμού ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο. Ο μεγάλος νομοθέτης της Αρχαίας Ελλάδας Σόλωνας αναγνωρίζοντας τα οφέλη κατοχύρωσε νομικά την ελιά, η οποία στην πόλη των Αθηνών θεωρήθηκε Ιερό Δέντρο αλλά και σύμβολο Ζωής, Σοφίας και Ευημερίας. Έκτοτε ο νόμος όχι μόνο απαγόρευε την κοπή του ελαιόδεντρου αλλά και παρότρυνε τους πολίτες για το φύτεμα νέων.
6. Το δέντρο της ελιάς συνδέεται στην Ελλάδα με δεκάδες αναφορές και μύθους. Πολύ πριν την διάδοση του φυτού στην υπόλοιπη Μεσόγειο οι Αρχαίοι Έλληνες περιέγραφαν τις καθημερινές πρακτικές των ανθρώπων γύρω από την ελιά και το ελαιόλαδο και παρατηρούσαν τις θεραπευτικές ιδιότητες του καρπού. Τον 8^ο αιώνα π.Χ. ο συγγραφέας της επικής Οδύσσειας και της Ιλιάδας Όμηρος ανέφερε το ελαιόλαδο σαν “χρυσό υγρό”. Τέσσερις περίπου αιώνες αργότερα ο πατέρας της Ιατρικής Ιπποκράτης αποκαλούσε το ελαιόλαδο “μεγάλο θεραπευτή”. Στην περίοδο των Χριστιανικών χρόνων η ελιά συνέχισε να διατηρεί τους συμβολισμούς της σαν έμβλημα αγάπης και ειρήνης και είναι πολλές οι αλληγορίες που παριστάνει στην ορθόδοξη πίστη.

Ο εθνικός ποιητής της χώρας Οδυσσέας Ελύτης έγραφε σ’ ένα ποίημα:

«Αν αποσυνδέσεις την Ελλάδα , θα βρεις ότι αποτελείται από μια ελιά, ένα αμπέλι και ένα καράβι, που σημαίνει ότι με αυτά τα τρία μπορείς να την ξαναφτιάξεις.»

Τα ελαιόδεντρα είναι απολύτως συνδεδεμένα με την περιοχή, τον πολιτισμό, την ιστορία και τη θρησκεία των Ελλήνων.Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 150.000.000 ελαιόδεντρα, καλύπτοντας έκταση περίπου 6.000.000 στρεμμάτων του ελληνικού εδάφους. Περισσότερες από 450.000 οικογένειες Ελλήνων ζουν αποκλειστικά από την καλλιέργεια, την επεξεργασία και τα παράγωγα της ελιάς ενώ περίπου 2.800 ελαιοτριβεία λειτουργούν σε Ελληνικό έδαφος. Η Ελλάδα παράγει 400.000 τόνους ελαιολάδου περίπου το χρόνο.

Την ανάπτυξη και καρποφορία της ελιάς ευνοούν το εύκρατο κλίμα, ο ζεστός μεσογειακός ήλιος και ο ήπιος χειμώνας με τις τακτικές και ήρεμες βροχοπτώσεις. Αυτά επιτρέπουν και τη μέγιστη απόδοση του δέντρου. Το κλίμα της Ελλάδας σε συνδυασμό με τους ιδιαίτερους πολιτιστιστικούς δεσμούς των κατοίκων με το δέντρο βοήθησαν στην ευρύτατη ανάπτυξη της καλλιέργειας της ελιάς στην Ελλάδα. Στη χώρα αυτή ευδοκιμούν οι περισσότερες ποικιλίες ελιάς σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα.

Το ελαιόδεντρο έχει πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής και μπορεί να διατηρήσει την παραγωγικότητα του για ολόκληρους αιώνες. Δέντρα ελιάς τουλάχιστον 1.000 ετών μπορεί να δει κανείς σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Είναι χαρακτηριστικό πως τo δέντρο έμβλημα που μεταφέρθηκε από το νησί της Κρήτης για τις ανάγκες των τελετών έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας το 2004 θεωρείται σαν το αρχαιότερο δείγμα ελιάς σε ολόκληρο τον κόσμο και χρονολογείται στα 5.000 χρόνια. Σε γενικές γραμμές πάντως ο μέσος όρος ζωής της ελιάς είναι τα 300 με 600 χρόνια. Τα πρώτα έξι χρόνια της ζωής της ελιάς δεν δίνει καρπούς γι αυτό προϋποθέτει υπομονή και φροντίδα και αποτελεί ένα είδος επένδυσης για τους καλλιεργητές. Αυτό ερμηνεύει και τους ιδιαίτερους δεσμούς που αναπτύσσει ο παραγωγός με το δέντρο της ελιάς.

Tο ελληνικό ελαιόλαδο πιστοποιημένης προέλευσης και παραγωγικής διαδικασίας θεωρείται το κορυφαίο σε ποιότητα διεθνώς. Η Ελλάδα είναι η κορυφαία ανά τον κόσμο εξαγωγός χώρα extra παρθένου ελαιολάδου, του ποιοτικότερου και πιο αγνού δηλαδή ελαιολάδου που παράγεται σύμφωνα με τα πιο αυστηρά κριτήρια και υπόκειται στους πιο συστηματικούς ελέγχους.

Η Ευρώπη καλύπτει περισσότερο από το 80% της παγκόσμιας παραγωγής ελαιολάδου ενώ η Ελλάδα παρά την συγκριτικά μικρή της έκταση είναι η 3^η παραγωγός χώρα ανά τον κόσμο αμέσως μετά την Ισπανία και την Ιταλία. Ειδικότερα στην παραγωγή της ποικιλίας μαύρης ελιάς η Ελλάδα έρχεται στην πρώτη θέση παγκοσμίως.

Στην Ελλάδα ευδοκιμούν οι περισσότερες ποικιλίες ελιάς σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα. Ο ήλιος και η θάλασσα ευνοούν πολλές από τις ποικιλίες ελιάς που καλλιεργούνται στις πολλές παράκτιες περιοχές της Ελλάδας. Άλλες από τις Ελληνικές ποικιλίες ελιάς φύονται σε μέρη ορεινά, άνυδρα ή βραχώδη και ιδιαίτερα δύσβατα και άλλες καλλιεργούνται στις εύφορες, καταπράσινες πεδιάδες της κεντρικής και της Βορείου Ελλάδας. Σε κάθε περίπτωση η ποικιλομορφία του Ελληνικού τοπίου προσφέρεται για την ανάπτυξη μιας πολύ μεγάλης γκάμας ελαιολάδου από πολύ διαφορετικές μεταξύ τους ποικιλίες ελιάς. Αυτά τα ίδια χαρακτηριστικά του τόπου αποδίδουν στις ξεχωριστές ποικιλίες ελαιολάδου που παράγει η χώρα πολύ ιδιαίτερα ποιοτικά, οργανικά, γευστικά και αρωματικά χαρακτηριστικά που δύσκολα συναντά κανείς κάπου άλλου.

Δεδομένου του συγκριτικά εξαιρετικά μικρού μεγέθους της σε σχέση με άλλες χώρες η παραγωγή της Ελλάδας σε ελαιόλαδο και σε υποπροϊόντα της ελιάς είναι αξιοσημείωτη. Η Ελλάδα αφιερώνει περισσότερο από το 60% του καλλιεργήσιμου εδάφους της στην καλλιέργεια ελιάς. Περισσότερο από το 80% της Ελληνικής παραγωγής αφορά το extra παρθένο ελαιόλαδο τη στιγμή που τα αντίστοιχα ποσοστά παραγωγής extra παρθένου ελαιόλαδου σε άλλες χώρες είναι πολύ μικρότερα. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει την βαρύτητα και την αξία που αποδίδουν οι Έλληνες στην ποιότητα της παραγωγής τους. Στην Κρήτη συγκεκριμένα το ποσοστό παραγωγής αποκλειστικά παρθένου ελαιόλαδου αγγίζει το90%. Από το σύνολο της Ελληνικής παραγωγής το 50% εξάγεται σε άλλες χώρες και το υπόλοιπο 50% παραμένει στη χώρα για εσωτερική κατανάλωση. Από το εξαγώγιμο ποσοστό μόλις το 5% αφορά εμφιαλωμένα προϊόντα ελληνικής ετικέτας ενώ το υπόλοιπο 45% εξάγεται σε τρίτες χώρες με τη μορφή χύμα ελαιολάδου.

Η κατανάλωση στην Ελλάδα είναι 18 κιλά κατά άτομο. Στο νησί της Κρήτης συγκεκριμένα η κατά κεφαλή κατανάλωση φτάνει τα 30 κιλά το χρόνο. Επιστημονικές έρευνες αναφέρουν την Κρητική δίαιτα σαν το κορυφαίο παράδειγμα της Μεσογειακής διατροφής και τους Κρητικούς σαν τον πιο υγιή πληθυσμό παγκοσμίως. Οι διατροφικές συνήθειες των κατοίκων του νησιού είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με το ελαιόλαδο και τους καρπούς τις ελιάς. Το πλήθος των αρχαιολογικών ευρημάτων που έχουν βρεθεί στο νησί αποδεικνύουν πως οι ρίζες αυτής της τακτικής χάνονται στα βάθη των αιώνων.

Η βιολογική καλλιέργεια της ελιάς στην Ελλάδα έχει μεγάλη παράδοση και ξεκινά από τη στιγμή που ο όρος ήταν σχεδόν ακόμα άγνωστος σε άλλες περιοχές. Σήμερα στην Ελλάδα περισσότερα από 20.000.000 m2 γης είναι αποκλειστικά αφιερωμένα στη βιολογική καλλιέργεια της ελιάς ενώ υπολογίζεται πως η τάση αυτή πρόκειται να ακολουθήσει ιδιαίτερα ανοδική άνοδο μέσα στα επόμενα χρόνια. Η βιολογική καλλιέργεια της ελιάς εξασφαλίζει την υψηλή ποιότητα των προϊόντων της καθώς αυτή γίνεται χωρίς την χρήση αγροχημικών και καθώς τα χημικά απουσιάζουν από τη διαδικασία της μεταποίησης.

Μεταξύ όλων των άλλων η Ελλάδα ακολουθεί τα υψηλότερα ποιοτικά κριτήρια για την παραγωγή του ελαιολάδου που φέρει ελληνική ετικέτα. Λόγω ακριβώς της τεράστιας σημασίας του ελαιολάδου για τον πληθυσμό και την οικονομία της χώρας η Ελληνική νομοθεσία προβλέπει την εφαρμογή συστηματικών ποιοτικών έλεγχων από εξειδικευμένους οργανισμούς με σκοπό την προστασία της ποιότητας του Ελληνικού ελαιολάδου.

Μεσογειακή Διατροφή

Η μεσογειακή διατροφή αντικατοπτρίζει τις τυπικές διατροφικές συνήθειες των κατοίκων της Νότιας Ευρώπης, δηλαδή της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Νότιας Γαλλίας και της Πορτογαλίας. Βασίζεται στην απλή παρασκευή εύγευστων πιάτων χάρη στην ευρεία γκάμα προϊόντων που παράγονται σε αυτές τις χώρες. Παράλληλα, οι συνταγές της μπορούν εύκολα να προσαρμοστούν στα προσωπικά γευστικά γούστα του καθενός και στα είδη των τροφίμων που είναι διαθέσιμα σε κάθε χώρα.
Η μεσογειακή διατροφή είναι πλούσια σε φρούτα και λαχανικά και περιλαμβάνει ζυμαρικά, ψωμί, δημητριακά, ρύζι και πατάτες, κρέας, πουλερικά και ψάρια, γαλακτοκομικά προϊόντα, κυρίως όμως δύο βασικά συστατικά:το ελαιόλαδο και το κρασί.

Η διατροφή των χωρών της Νότιας Ευρώπης γίνεται ολοένα και περισσότερο ευρέως αποδεκτή για τις θετικές της επιδράσεις στην υγεία.
Δυστυχώς όμως, στις χώρες από τις οποίες προέρχεται εξίσου δημοφιλές, ειδικά στους νέους ανθρώπους, γίνεται το νέο διατροφικό μοντέλο που προωθείται από τα εστιατόρια ταχείας εστίασης (fast food), το οποίο αντιτίθεται στις αρχές της μεσογειακής διατροφής.

Το ελαιόλαδο είναι η κύρια πηγή του λίπους της μεσογειακής διατροφής και αποτελεί το 15% της συνολικής ενέργειας που λαμβάνουμε. Σε μερικές περιοχές μάλιστα, όπως η Κρήτη, το ποσοστό αυτό φτάνει το 27%.
Τα μονοακόρεστα και τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη περιεκτικότητα στα σπορέλαια και στους ξηρούς καρπούς, έχει αποδειχθεί ότι είναι απαραίτητα, επειδή, σε αντίθεση με τα κορεσμένα λιπαρά οξέα, έχουν τις εξής ιδιότητες:

-Ελαττώνουν τα τριγλυκερίδια στο αίμα.
-Μειώνουν την ολική χοληστερίνη του αίματος.
-Ελαττώνουν τα επίπεδα της LDL χοληστερίνης (κακής χοληστερίνης) στο αίμα.
-Διατηρούν τα επίπεδα της HDL (καλή χοληστερίνη) στο αίμα.
-Βελτιώνουν την αναλογία της καλής προς την κακή χοληστερίνη.
Μια ευρεία ποικιλία επιστημονικών στοιχείων καταδεικνύει ότι οι ευεργετικές επιδράσεις των μονοακόρεστων λιπαρών οξέων του ελαιόλαδου και γενικότερα των προϊόντων που συνθέτουν τη μεσογειακή διατροφή είναι ό,τι καλύτερο για την υγεία. Μια από πιο απαραίτητες επιστημονικές μελέτες είναι η "Μελέτη των Επτά Χωρών".

Η Μελέτη των Επτά Χωρών

H μελέτη ξεκίνησε στα τέλη του 1950 και αφορούσε σε επτά χώρες (την Ιταλία, την πρώην Γιουγκοσλαβία, την Ολλανδία, τις ΗΠΑ, την Ελλάδα, τη Φινλανδία και την Ιαπωνία), εξετάζοντας 13.000 άτομα ηλικίας από 40 έως 59 ετών για περισσότερα από 15 χρόνια.

Τα ευρήματα

Στο πλαίσιο της μελέτης επισημάνθηκε ότι η θνησιμότητα από καρδιαγγειακές παθήσεις (εμφράγματα και ανακοπές) ήταν σημαντικά μειωμένη στις χώρες όπου οι διατροφικές συνήθειες των κατοίκων περιλάμβαναν υψηλή πρόσληψη μονοακόρεστων λιπαρών οξέων.

Αργότερα, συμπληρωματικές έρευνες έδειξαν την ευεργετική δράση των μονοακόρεστων σε καρδιαγγειακά περιστατικά. Για το λόγο αυτό σήμερα πολλοί διεθνείς φορείς υγείας προωθούν συγκεκριμένη διατροφή για τη μείωση των προβλημάτων στις στεφανιαίες αρτηρίες, αλλά και τις διάφορες καρδιακές νόσους, τα χαρακτηριστικά της οποίας μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

Το ολικό λίπος δεν θα πρέπει να ξεπερνά το 30% της συνολικής ενεργειακής πρόσληψης.
Η πρόσληψη των κορεσμένων λιπαρών θα πρέπει να είναι το πολύ μεταξύ 7 και 10% της συνολικής πρόσληψης θερμίδων.
Η πρόσληψη μονοακόρεστων θα πρέπει να εξασφαλίζει περισσότερο από το 15% των συνολικών θερμίδων.
Η πρόσληψη των πολυακόρεστων δεν θα πρέπει να ξεπερνά το 10% των συνολικών θερμίδων.
Η χοληστερόλη στην καθημερινή διατροφή θα πρέπει να είναι πολύ χαμηλότερη από 300mg την ημέρα.
Ο συνδυασμός κατανάλωσης υδατανθράκων και ινών θα πρέπει να αυξηθεί.
Με άλλα λόγια, η μεσογειακή διατροφή περιλαμβάνει τα δημητριακά, τα φρούτα και τα λαχανικά ως πηγή υδατανθράκων, και τις ίνες και το ελαιόλαδο ως κύρια πηγή λιπαρών και φυσικά μονοακόρεστων λιπαρών οξέων.

Τα τελευταία χρόνια ερευνώνται και οι θετικές επιδράσεις των μονοακόρεστων λιπαρών σε άλλες ασθένειες.
Διατροφή πλούσια σε λιπαρά οξέα ή σε πολυακόρεστα και χαμηλής περιεκτικότητας σε κορεσμένα προτείνεται επίσης σε διαβητικούς ασθενείς, από τη στιγμή που έχει θετική επίδραση στα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα και στα επίπεδα της γλυκόζης.

Επιπλέον, αρκετές επιδημιολογικές μελέτες αναφέρουν χαμηλότερα ποσοστά υπέρβαρων και παχύσαρκων ατόμων στις μεσογειακές χώρες. Έτσι, εξάγεται το συμπέρασμα ότι τα θετικά αποτελέσματα των μονοακόρεστων λιπαρών οξέων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο του σωματικού βάρους, με την προϋπόθεση ότι θα μειωθεί η συνολική ημερήσια κατανάλωση θερμίδων.

Επίσης, μια μελέτη που έγινε πρόσφατα στις ΗΠΑ έδειξε ότι πολλά παχύσαρκα άτομα κάτω από διαιτητική θεραπεία έχουν προτιμήσει να ακολουθούν μεγαλύτερο διάστημα μια δίαιτα μεσογειακού τύπου, λόγω της ποικιλίας των φαγητών και της γεύσης τους, ενώ εμφανίζουν καλύτερα αποτελέσματα από ό,τι με δίαιτα χαμηλών θερμίδων.

Αυτά τα ευρήματα επανεξετάστηκαν πέρυσι στο Λονδίνο από μία ομάδα 40 διεθνών αναλυτών.
Οι πιο σημαντικοί ερευνητές στην καρδιολογία, τη διαβητολογία, τη διατροφή και τη διαιτητική κατέληξαν σε ένα διεθνές συγκεντρωτικό συμπέρασμα για το διαιτητικό λίπος και τη μεσογειακή δίαιτα, το οποίο δημοσιεύθηκε σε βρετανική επιστημονική επιθεώρηση.

Αμερικανοί και Ευρωπαίοι ειδικοί, μαζί με άλλους ερευνητές από τη Ν. Αμερική και την Ασία, καθιέρωσαν για πρώτη φορά μια θεμελιώδη αρχή:

Δεν έχει σημασία η ποσότητα του διαιτητικού λίπους που χρησιμοποιούμε στη δίαιτά μας αλλά το είδος του.

Έχει αποδειχθεί ότι κάτω από το ίδιο ποσοστό λαμβανόμενης ενέργειας, μία δίαιτα με μεγαλύτερο ποσοστό λίπους (20-30%), όπως αυτό που περιέχει η μεσογειακή διατροφή, προκαλεί ίδια ή και καλύτερα αποτελέσματα στην υγεία από μία δίαιτα χαμηλών λιπαρών (6-8%), όπως εκείνη που συνηθίζεται στις ΗΠΑ.

Παράλληλα, σε αυτή την επαναστατική ανακοίνωση, οι ερευνητές συμπεριέλαβαν ένα πακέτο προβληματισμών, που μπορούν να θεωρηθούν οι πιο σύγχρονες απόψεις για τα πλεονεκτήματα της μεσογειακής δίαιτας.

- Η αντικατάσταση των κορεσμένων με μονοακόρεστα, όπως το λάδι ελιάς, μαζί με την κατανάλωση φρούτων, δημητριακών και λαχανικών μειώνει το ποσοστό κακής χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων στο αίμα.
- Η κατανάλωση ελαιόλαδου, ιχθυελαίου και φυτοστερόλης μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
- Τα μονοακόρεστα και το λάδι ελιάς μειώνουν τον κίνδυνο του καρκίνου του μαστού.
- Τα αντιοξειδοτικά (βιταμίνη Ε και C, καροτονοειδή και πολυφαινόλη) στοιχεία που βρίσκονται άφθονα στη μεσογειακή δίαιτα, όπως στα λαχανικά, το κρασί και το λάδι, παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων, καρκίνου και γήρανσης.
Η μεσογειακή διατροφή και ο ρόλος της στο γήρας

Μελέτες που διεξήχθησαν για τις επιδράσεις των μονοακόρεστων στη γήρανση προκαλούν το ενδιαφέρον των επιστημόνων. Μία από αυτές είναι η έρευνα που ξεκίνησε μια ομάδα επιστημόνων από την Ιταλία, αυτή του Αντόνιο Καμπούρσο, καθηγητή Γηριατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μπάρι.

Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε το Μάιο του 1999 στην έγκριτη αμερικανική επιθεώρηση Neurology, ο Καμπούρσο έδειξε ότι παρατηρώντας μια ομάδα ηλικιωμένων που ακολουθούσαν την τυπική μεσογειακή διατροφή, στην οποία το 17,6% των θερμίδων προερχόταν από μονοακόρεστα -το 85% από τα οποία ερχόταν από το λάδι ελιάς-, η υψηλή πρόσληψη σε μονοακόρεστα προστατεύει από την πτώση των εγκεφαλικών λειτουργιών, την απώλεια μνήμης και ασθένειες που σχετίζονται με το γήρας.

Επίσης, τους τελευταίους 18 μήνες, δημοσιεύθηκαν πρόσθετες μελέτες για τη σχέση της μεσογειακής διατροφής και του ελαιολάδου με την υγεία.

Αλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην Αμερικανική Επιθεώρηση Κλινικής Διατροφής και διεξήχθη από την ομάδα της Αθηνάς Λινός, του Τμήματος Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, απέδειξε ότι η κατανάλωση ελαιολάδου μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.
Οι ερευνητές σύγκριναν τις διατροφικές συνήθειες 145 ασθενών επηρεασμένων από τη νόσο, με τη δίαιτα μιας άλλης ομάδας που αποτελούνταν από 188 υγιή άτομα, από τη Ν. Ελλάδα.
Με την ολοκλήρωση της μελέτης, επισημάνθηκε ότι η ομάδα που κατανάλωνε περισσότερο ελαιόλαδο, περίπου 43 γραμμάρια ημερησίως, διατρέχει μικρότερο κίνδυνο για να προσβληθεί από ρευματοειδή αρθρίτιδα σε σχέση με εκείνη που δεν έτρωγε καθόλου ελαιόλαδο.
Η μεσογειακή διατροφή πλούσια σε λάδι ελιάς μειώνει την αρτηριακή πίεση και τη δοσολογία αντιυπερτασικών φαρμάκων σε ελαφρώς υπερτασικά άτομα.

Επίσης, μια άλλη μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης αποδεικνύει ότι το ελαιόλαδο μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.

Σύγχρονη μελέτη του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου κατέληξε στα εξής συμπεράσματα:
Η μεσογειακή διατροφή, πλούσια σε λάδι ελιάς και ολεϊκό οξύ, έχει θετικά αποτελέσματα στο μεταβολισμό της γλυκόζης και των λιπιδίων σε ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη τύπου 2. Επίσης, μειώνει τον κίνδυνο της αρτηριοσκλήρυνσης, λόγω του ότι ελαττώνει τη συγκέντρωση της γλυκόζης, της ινσουλίνης και της κακής χοληστερόλης -ως γνωστόν, τα επιδόρπια ανεβάζουν αυτήν τη συγκέντρωση.
Πηγές : Έρευνα στον Ιστό.

Το ελαιόλαδο στη μαγειρική

Το εκλεκτότερο λάδι στον τομέα της υγειηνής διατροφής χάρη στην πλούσια περιεκτικότητα του σε βιταμίνες Α και Ε αλλά και σε προβιταμίνη Α. Δεν περιέχει χοληστερόλη, διευκολύνει την διαδικασία της πέψης και είναι απαραίτητο συστατικό για το σχηματισμό των οστών. Το λάδι της ελιάς είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες όπως η βιταμίνη Ε και πολυφαινόλες που επιτρέπουν την πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων, του καρκίνου και της γήρανσης.

Μεσογειακή διατροφή, κουζίνα

Το λάδι της ελιάς είναι εύκολο στην πέψη. Βασικό στοιχείο στην μεσογειακή κουζίνα, η χρήση του στη μαγειρική βοηθά στη μείωση των εμφραγμάτων του μυοκαρδίου και της χοληστερίνης

Επιπλέον πλεονέκτημα : Αντέχει στις μεγάλες θερμοκρασίες με σημείο καύσης τους 220 °C.

Το λάδι ελιάς ως καλλυντικό

Πασίγνωστο προïόν για την διαιώνησης της ομορφιάς .
Σαν καλλυντικό προïόν το ελαιόλαδο χρησιμοποιείται από την εποχή της αρχαίας Αιγύπτου σε διάφορα βάλσαμα και αλοιφές για να αρωματίζει το σώμα μετά το μπάνιο ή ακόμα για την θρέψη του τριχωτού της κεφαλής.
Αυτό το καταπληκτικό έλαιο, απόσταγμα της συμπίεσης εν ψυχρώ του καρπού της ελιάς, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από "την κορφή ως τα νύχια" και αντίθετα απ' ότι θα μπορούσαμε να πιστεύσουμε, απορροφάται πολύ εύκολα.

Θεραπευτικές ιδιότητες – Ιαματικό δέντρο

Μασώμενα ή σε αφέψημα , τα φύλλα και τα άνθη του ελαιόδεντρου είναι εξαιρετικά αντιπυρετικά. Το ελαιόλαδο ρυθμίζει την έκκριση της χολής και προλαμβάνει την δημιουργία χολόλιθων. Προάγει την οστεοποίηση λόγο της υψηλής περιεκτικότητας του σε ολεικό οξύ. Θεραπεύει το γαστρικό έλκος και την γαστρίτιδα.
Απαλείνει και λειένει την επιδερμίδα, καταπραύνει τους ερεθισμούς. Δυναμώνει και μαλακώνει τα μαλλιά Χρησιμοποιείται για μαλάξεις, αναμεμειγμένο με αιθέρια έλαια λεβάντας ή δενδρολίβανου, ιδανικό να χαλαρώνει συσπασμένους μύες. Η διατροφή με βάση το ελαιολάδο προλαμβάνει της καρδιαγγειακές παθήσεις.