Και εποίησεν πατατο-μελιτζανόδεντρο

Μπορεί σε ένα δέντρο να καλλιεργηθούν πατάτες; Ανατρέποντας θεωρίες, αλλά και επιστήμονες, ένας πολιτικός μηχανικός και αγρότης από το Ρέθυμνο απέδειξε ότι αυτό είναι εφικτό: μπόλιασε πατάτες σε ένα δέντρο στην περιοχή του Μασταμπά και δεν το μετάνιωσε.

Δέντρο «αντισυστημικό» το βάφτισε ο δημιουργός του Μανώλης Ηλιάκης, που δηλώνει «πολίτης του κόσμου»Το εγχείρημά του πέτυχε. Τώρα ο επισκέπτης βλέπει τις πατάτες να κρέμονται, έτοιμες για κατανάλωση. Και όχι μόνον αυτό. Στο ίδιο δέντρο καλλιεργεί ντομάτες, μελιτζάνες, αλλά και πιπεριές! Αλλά και χόρτα: βλίτα και στύφνο.

Ο δημιουργός του, Μανώλης Ηλιάκης, ο οποίος δηλώνει «πολίτης του κόσμου», το χαρακτηρίζει δέντρο «αντισυστημικό», δίνοντας και πολιτική προέκταση στο εγχείρημά του.

Το δέντρο ανήκει στην κατηγορία «σολάνο», μοιάζει με μεγάλη μελιτζανιά και είναι συμβατό με τις οικογένειες που έχουν μπολιαστεί σ' αυτό. Οπως σημειώνει ο Μανώλης Ηλιάκης, ο οποίος υπογράφει ως «ένας πολίτης του κόσμου», «το δέντρο αυτό το έχω ονομάσει αντισυστημικό και θα εξηγήσω παρακάτω γιατί. Θα ήθελα όμως να προλάβω μη βιαστεί κανένας και σκεφτεί ότι το να καταφέρει κάποιος να καλλιεργήσει πατάτες πάνω σε δέντρο είναι βιασμός της φύσης ή μετάλλαξη ή έργα του διαβόλου. Το δέντρο αυτό είναι σολανοειδές και είναι συμβατό με τις οικογένειες που έχουν μπολιαστεί πάνω του. Οπως ακριβώς μπολιάζουμε μια άγρια αχλαδιά ή την ελιά κ.τ.λ. με διάφορες άλλες ποικιλίες, ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με το αντισυστημικό δέντρο».

«Προσπάθησα -συνεχίζει- σε συνεργασία με τη φύση να καταφέρω αυτό που για την επιστήμη φαινόταν ακατόρθωτο. Οταν σκέφτηκα σε αυτό το δέντρο, εκτός από ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, βλίτα, στύφνο κ.τ.λ., να έχω και παραγωγή πατάτας, όλοι οι γεωπόνοι μού το απέκλεισαν».

Για την πολιτική διάσταση στο εγχείρημά του ο κ. Ηλιάκης τονίζει: «Οπως φαινόταν ακατόρθωτο να παραχθεί πατάτα από το δέντρο, έτσι προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι ακατόρθωτο να αλλάξουμε αυτό το σάπιο σύστημα. Σπάστε τα οδοφράγματα που μας έχουν βάλει στη σκέψη μας, αφήστε τη φαντασία να δημιουργήσει έξω από τα πλαίσια που θέλει το σύστημα, ελάτε να ενώσουμε τη δύναμή μας, να φτιάξουμε έναν άλλον κόσμο, αδελφωμένο, ειρηνικό, δημιουργικό για το σύνολο, να διαφυλάξουμε την αρμονία στη φύση χωρίς μεταλλαγμένα, χωρίς φυτοφάρμακα, χωρίς πλαστικά και πλαστικοποιημένες τροφές, χωρίς καρκίνους και ραδιενέργειες».

http://www.enet.gr/?i=news.el.ecoenet&id=295110

Πηγή άρθρου:  

Μπιλιέτα για το νερό

Η πρόσφατη σύγχυση με τις πληρωμές λογαριασμών νερού σε αρκετές περιοχές του Λονδίνου προκαλεί αφορμή για μια γενικότερη δημόσια συζήτηση γύρω από το νερό.

Στην Αγγλία το νερό δεν παρέχεται δωρεάν, ούτε πληρώνεται μέσω φόρων. Αντ' αυτού ο κάθε πολίτης λαμβάνει έναν ετήσιο λογαριασμό νερού ο οποίος εξοφλείται απευθείας ή σε μηνιαίες δόσεις. Η τιμή του νερού για ένα έτος κυμαίνεται μεταξύ 100 και 400 βρετανικών λιρών, ανάλογα πάντα με τη χρήση. Προφανώς μια φοιτητική γκαρσονιέρα καταναλώνει λιγότερο από ένα μεγάλο οικογενειακό διαμέρισμα. Η εταιρεία που παρέχει και καθαρίζει το νερό είναι η ιδιωτική Thames Water. Είναι, άραγε, σωστό και δίκαιο να πληρώνουμε για το νερό ή πρέπει να παρέχεται δωρεάν ως ανθρώπινο δικαίωμα;

Η λονδρέζικη εταιρεία καλεί τους μη καταγεγραμμένους χρήστες να εγγραφούν στο χρεωστικό της σύστημα μέσα σε έξι εβδομάδες, αλλιώς θα αναγκαστούν να πληρώσουν έναν μεγάλο συγκεντρωτικό λογαριασμό.

Οσοι Λονδρέζοι δεν έλαβαν τα τελευταία δύο χρόνια λογαριασμούς νερού, είναι πολύ πιθανό να βρεθούν σύντομα προ εκπλήξεως.

Το γεγονός πως η εταιρεία ύδρευσης δεν έστελνε λογαριασμούς δεν σημαίνει πως η ευθύνη είναι δική της. Στην πραγματικότητα, εάν ανακαλύψει πως κάποιος κάτοικος χρησιμοποιούσε νερό και δεν πλήρωνε γι' αυτό, τότε έχει το δικαίωμα να του στείλει έναν συνολικό λογαριασμό από την ημέρα της μετακόμισής του.

Αυτές είναι οι σκληρές προειδοποιητικές δηλώσεις της ιδιωτικής εταιρείας ύδρευσης Thames Water.

Σε μια απρόσμενη κίνηση, όμως, η εταιρεία ανακοίνωσε πως δίνει περίοδο χάριτος έξι εβδομάδων σε όσους πελάτες δεν λάμβαναν λογαριασμούς στο νέο τους σπίτι. Ενας από τους λόγους που κάποιος μπορεί να μην έλαβε ποτέ λογαριασμό είναι ότι η εταιρεία δεν ειδοποιήθηκε όταν ένα σπίτι μοιράστηκε σε διαμερίσματα και έτσι δεν μπόρεσε ποτέ να δημιουργήσει ξεχωριστούς λογαριασμούς.

Ο Μάικ Τέμπεστ, διευθυντής του τμήματος εξυπηρέτησης πελατών της Thames Water, μας είπε: «Θα ελέγξουμε κάθε δρόμο στην περιοχή μας τους επόμενους τρεις μήνες. Εάν βρούμε μη καταχωρισμένους κατοίκους, θα τους χρεώσουμε για το νερό που έχουν καταναλώσει από τη μέρα που μετακόμισαν στη συγκεκριμένη κατοικία».

«Και τι θα γίνει με την περίοδο χάριτος που ανακοινώσατε;» τον ρωτάμε.

«Τα καλά νέα για τους πελάτες που θα καταχωριστούν στο χρεωστικό μας σύστημα με δική τους πρωτοβουλία είναι πως θα ξεκινήσουν να χρεώνονται τώρα και θα παραγραφούν οι παλαιότερες οφειλές τους. Είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο συμβαίνει στη χώρα μας» απαντά.

Η δημόσια εικόνα των ενεργειακών και υδρευτικών εταιρειών δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σε καμία περίπτωση θετική, όμως μετά την κίνηση της Water Thames είναι δύσκολο κάποιος να επικρίνει τις μεθόδους της. Ωστόσο, κάποιοι διαφωνούν με το «κυνήγι» όσων έχουν αποφύγει τους υδρευτικούς λογαριασμούς, ενώ άλλοι πιστεύουν πως «οι τζαμπατζήδες» πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να πληρώσουν για ό,τι έχουν καταναλώσει.

Για το θέμα των απλήρωτων λογαριασμών, ο Τέμπεστ προσθέτει: «Εχουμε δύο κύριους λόγους που θέλουμε να εντοπίσουμε τους μη καταχωρισμένους χρήστες. Πρώτον, προσπαθούμε οι τιμές του νερού να είναι όσο πιο προσιτές γίνεται για τους κατοίκους του Λονδίνου. Τα επιπλέον έσοδα που θα λάβουμε από τους πελάτες που δεν πλήρωναν έως τώρα θα μας βοηθήσουν να πετύχουμε αυτόν τον στόχο. Δεύτερον, χρειαζόμαστε μια ακριβή εικόνα του δικτύου μας. Θέλουμε να γνωρίζουμε πού πηγαίνει το νερό μας και να αναλάβουμε τις ανάλογες ευθύνες».

*Η Natasha Culzac, 24 ετών, είναι φοιτήτρια δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου.

http://www.enet.gr/?i=news.el.episthmh-texnologia&id=264721